Hvla (High velocity low amplitude) - Manipulacje krótkodźwigniowe

Tim Sparrow D.O.

Intensywny 6-dniowy kurs z technik manipulacji krótkodźwigniowych stawów. Szkolenie prowadzone przez Tima Sparrowa, powstało w oparciu o koncepcję opracowaną przez prof. Laurie Hartmana. Szkolenie podzielone jest na dwa bloki tematyczne – kręgosłup i stawy obwodowe.

HVLA oznacza High Velocity Low Amplitude (Dużej Prędkości Niskiej Amplitudzie) i wykorzystywane jest w Osteopatii, medycynie manualnej oraz chiropraktyce.

 

Metoda ta charakteryzuje się przyłożeniem do stawu pacjenta siły o małej amplitudzie i dużej szybkości w określonym kierunku, co najczęściej kończy się słyszalnym "kliknieciem" oraz zmniejszeniem napięcia mięśniowego w okolicy zabiegowej.

 

Manipulacje krótkodźwigniowe są to subtelne i precyzyjne techniki, w których do budowania bariery wykorzystujemy kilka komponent.

 

W czasie kursu Tim przeprowadzi Was przez proces uczenia się tych technik krok po kroku, tak abście mogli opanować wszystkie te techniki

Celem kursu jest przekazanie wszechstronnej, zasadniczej wiedzy na temat strukturalnych, funkcjonalnych i biomechanicznych koncepcji leżących u podstaw "lezji osteopatycznych" (dysfunkcji somatycznych) oraz przedstawienie zarówno specyfiki miejscowej jak i zintegrowanego/całościowego podejścia do oceny i terapii wspomnianych uszkodzeń.
Kurs został podzielony na moduły dotyczące osiowych oraz obwodowych okolic anatomicznych ciała. Każda okolica zostanie omówiona z uwzględnieniem anatomii funkcjonalnej oraz potencjalnych mechanizmów powstawania uszkodzeń, ich oceny ze względu na zmiany biomechaniczne oraz ruchomość funkcjonalną (parametry ruchowe). W każdym przypadku zostaną przedstawione potencjalne patomechanizmy uszkodzeń, wskazania/przeciwwskazania do leczenia osteopatycznego oraz zostaną sformułowane przesłanki do bezpiecznej mobilizacji/dostosowania.
Kursanci zdobędą umiejętności pozwalające na samodzielne przeprowadzenie badania oraz leczenia integracyjnego kończynowych oraz osiowych okolic ciała - zgodnie z definicją jednej ze strukturalno/funkcjonalnych podstaw osteopatii odnoszącej się do jedności ciała.

Po ukończeniu kursu, student będzie posiadać wiedzę i umiejętność zastosowania technik odnoszących się do:

  • Definicji/klasyfikacji lezji osteopatycznej (dysfunkcji somatycznej).
  • Ostrych/przewlekłych, pierwotnych, wtórnych, pierwszego stopnia, drugiego stopnia (z punktu widzenia biomechaniki).
  • Cech dysfunkcji somatycznej określanych palpacyjnie oraz za pomocą badania  ruchomości.
  • Mechanizmów leżących u podstaw dysfunkcji somatycznych, sposób rozwoju uszkodzenia i związku z obrazem uszkodzenia.
  • Zasad oceniania i opracowywania lezji biomechanicznych, dźwigni, punktu podparcia - fulcrum, bariery (Still/Littlejohn) w odniesieniu do zastosowania HVLA do korekcji/dostosowania struktur kręgosłupa.
  • Definicji i procesów leżących u podstaw integracji w dostosowaniu uszkodzenia (lezji).
  • Miejscowych i sprzężonych ruchów okolic kręgosłupa C, Th i L, oraz miednicy - właściwości biomechaniczne.
  • Miejscowych i sprzężonych ruchów okolic żebrowych/żeber - właściwości biomechaniczne.
  • Miejscowych i sprzężonych ruchów kończyn - stopa, staw skokowy, staw kolanowy, staw biodrowy /miednica/, staw nadgarstkowy, staw łokciowy, obręcz kończyny górnej.
  • Czynników pośrednio związanych z dysfunkcją somatyczną: koncepcji powiązań wisceralno-somatycznych / powięziowych i dystalne dysfunkcje somatyczne związane z obrazem uszkodzenia, np. wpływ powięzi na funkcję szyi w odniesieniu do przepony, wpływy wisceralne na staw kolanowy i/lub ramienny, dysfunkcje miednicy związana z szyją i ramieniem - wtórne mechanizmy adaptacyjno-kompensacyjne wpływające na pierwotne źródło dysfunkcji.

Plan kursu

Definicje: Czym jest medycyna osteopatyczna?

Filozofia i zasady osteopatii.

Dysfunkcja somatyczna (lezja osteopatyczna) - definicja i sposób oceniania (asymetria, bariera ruchomości, zmiany struktury tkanek i sposoby diagnozowania).

Nomenklatura osteopatyczna (ostry, przewlekły, pierwotny, wtórny, pierwszy stopień, drugi stopień).

Mechanizmy neurologiczne związane z diagnozą osteopatyczną (niezbędny przewodnik), autonomiczny układ nerwowy (AUN), somatyczny UN, segmentacja, zjawisko odruchu trzewno-somatycznego i somatyczno-trzewnego, facylitacja, uwrażliwienie.

Zakres ruchomości kręgosłupa, ruchy sprzężone kręgosłupa, podstawowa fizjologiczna ruchomość kręgosłupa oparta o biomechanikę okolicy.

Badanie ruchomości: badanie ruchomości indywidualnej vs ruchomości okolicy, ocena grupowa krzywizn (dysfunkcja somatyczna typu 1. i typu 2.) - badanie rotoskoliozy, koncepcje bezpośredniego i pośredniego badania ruchomości.

Podstawy osteopatycznych technik manipulacyjnych/dostosowawczych:

HVLA - technika High Velocity Low Amplitude (duża szybkość mała amplituda) - definicja i podstawy, podejście praktyczne, wskazania i przeciwwskazania, bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.

Treść kursu dotycząca szkieletu osiowego:

Kręgosłup szyjny:

Anatomia funkcjonalna - biomechanika : staw szczytowo-potyliczny, staw szczytowo-obrotowy, 3.-7. kręg szyjny : badanie ruchomości ogólnej : badanie ruchomości międzysegmentalnej: badanie roto-skoliozy, testowanie ruchów translacyjnych.

Terapia kręgosłupa szyjnego: HVLA, dysfunkcja stawu szczytowo-potylicznego, dysfunkcja stawu szczytowo-obrotowego, dysfunkcja C3-C7, techniki pchania i pociągania (Push and Pull), OA-AA artykulacja kołysząca/mobilizacja.

Kręgosłup piersiowy:

Anatomia funkcjonalna - biomechanika : badanie ruchomości – testowanie ruchomości ogólnej – zgięcie / skłon boczny Th1-Th12, Th1-Th8, Th1-Th4.

Ocena rotacji kręgosłupa:

Badanie rotoskoliozy: dla dysfunkcji typu 2 Th1-Th3, Th4-Th12.

Badanie rotoskoliozy: dla dysfunkcji typu 1 Th1-Th3, Th4-Th12.

Badanie rotoskoliozy: metoda alternatywna - w leżeniu na brzuchu.

Przykładowe wyniki badania i diagnozy.

Międzysegmentowe Badanie Ruchomości (Intersegmental Motion Testing - IMT) - zmiany struktury i symetrii tkanek.

IMT Th1-Th4, Th5-Th12.

Terapia kręgosłupa piersiowego metodą HVLA (Osteopatycznych Manipulacji Krótkodźwigniowych)

Wskazania / przeciwwskazania

Techniki mięśniowo-powięziowe - zwiększanie podatności tkanek przed wykonaniem HVLA: w leżeniu tyłem / w leżeniu przodem / na boku.

HVLA - kręgosłup piersiowy - somatyczna dysfunkcja górnego odcinka piersiowego Th1-Th3 - w leżeniu tyłem.

Somatyczna dysfunkcja środkowego odcinka piersiowego - w leżeniu tyłem.

Somatyczna dysfunkcja dolnego odcinka piersiowego - w leżeniu tyłem.

(zgięcie/wyprost, przeciwna rotacja/zgięcie boczne).

Naprzemienne unoszenie klatki piersiowej – siadanie.

Klatka piersiowa / żebra:

Anatomia funkcjonalna - biomechanika : żebra typowe/atypowe : osie stawów żebrowo-poprzecznych i żebrowo-kręgowych. Ruchy żeber: ramię pompy, rączka od wiadra, suwmiarka.

Ocena klatki piersiowej : terminologia diagnostyczna: przedni/tylny
żebra uniesione / żebra obniżone  - żebra w dysfunkcji lub ograniczeniu wdechowym / wydechowym - dysfunkcja wdechowa / wydechowa.

Metoda palpacji żeber i oceny – 1 żebro - funkcjonalny związek z kręgosłupem szyjnym (C).

Badanie ogólnej ruchomości żeber:
Żebra górne (1-3) - ruch ramienia pompy/ruch rączki wiadra.
Żebra środkowe (4-7) ocena w leżeniu tyłem.
Żebra dolne (8-10)
Żebra dolne (11-12) - ruch ślizgowy (suwmiarka) - ocena w leżeniu przodem.

Badanie ruchomości poszczególnych żeber / ocena mostka.

Czynniki związane z przeponą.

Terapia klatki piersiowej metodą HVLA.

Wskazania / Przeciwwskazania.

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzające wykonanie HVLA: w leżeniu tyłem / w leżeniu przodem / w leżeniu bokiem.

Tylna dysfunkcja somatyczna głowy żebra - leżenie tyłem.

Dysfunkcja somatyczna górnych żeber (Żebra 1-4 - techniki stosowane w ograniczonej ruchomości - połączenie żebrowo-kręgowe).

Dysfunkcja somatyczna pierwszego żebra (ograniczenie wydechowe) - pozycja siedząca.

Dostosowanie żeber - rotacja – od środkowego do dolnego Th - pozycja siedząca.

Kręgosłup Lędźwiowy

Anatomia funkcjonalna - biomechanika - ruchomość międzykręgowa, natura dysfunkcji somatycznej, zagadnienia związane z krążkami międzykręgowymi (IVD), potencjalny mechanizm początku uszkodzenia: pochodzenie lezji - czynniki lędźwiowo-krzyżowo-miednicze.

Badanie ruchomości - Badanie ruchomości okolicy piersiowo-lędźwiowej / zgięcie przednie (FB), zgięcie tylne (BB), zgięcie boczne (SB).

Opuszczanie biodra.

Badanie ruchomości międzyodcinkowej - zgięcie w leżeniu przodem, wyprost, leżenie bokiem.

Rotoskolioza - badanie ruchomości.

Terapia Kręgosłupa Lędźwiowego Metodą HVLA

Wskazania / Przeciwwskazania

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzające wykonanie HVLA: w leżeniu tyłem / w leżeniu przodem / w leżeniu bokiem.

Lędźwiowe dysfunkcje somatyczne - pozycja leżenie bokiem, dolne kręgi lędźwiowe, środkowe kręgi lędźwiowe, przejście piersiowo-lędźwiowe (Th-L).

Alternatywna technika - zmodyfikowane ułożenie nóg.

Miednica i kość krzyżowa:

Anatomia funkcjonalna - biomechanika - ruchomość miednicy - ruchomość kości krzyżowej względem kości biodrowej; ruchomość kości biodrowej względem kości krzyżowej, ruchomość kości łonowych. Charakter lezji - dysfunkcje somatyczne miednicy.

Badanie i testowanie ruchomości / Pozycja stojąca (test zgięcia w pozycji stojącej – objaw wyprzedzenia w staniu) / Pozycja siedząca (test zgięcia w pozycji siedzącej objaw wyprzedzenia w siadzie).

Pacjent w leżeniu tyłem - badanie statyczne - guzek łonowy, kolec biodrowy przedni górny (ASIS).

Pacjent leżący tyłem - badanie statyczne - guzek łonowy, kolec biodrowy przedni górny (ASIS), ocena kostki przyśrodkowej: test dysfunkcji biodrowo-krzyżowej - "sadzanie miednicy".

Badanie ruchomości – kołysanie kości biodrowej : sprężynowanie.

Pacjent w leżeniu przodem - badanie statyczne - kolec biodrowy tylny górny (PSIS), bruzda stawu krzyżowo-biodrowego, kąty dolno-boczne kości krzyżowej, kostka przyśrodkowa.

Badanie ruchomości - ruchomość krzyżowa, testy sprężynowania.

Diagnoza dysfunkcji somatycznej biodrowo-krzyżowej - charakter uszkodzenia, istotne czynniki, kryteria diagnostyczne.

Diagnoza dysfunkcji somatycznej krzyżowo-biodrowej - ocena ruchomości fizjologicznej: ruchomość krzyżowa, zgięcie, wyprost, rotacja, zgięcie boczne (SB), ruch skrętny.

Ocena dysfunkcji somatycznej: badanie ruchomości - test w pozycji siedzącej i wyniki badania palpacyjnego.

Typy dysfunkcji - torsja przednia : tylna, jednostronna krzyżowa prawa + lewa; obustronna dysfunkcja zgięciowa / wyprostna.

Torsja kości krzyżowej - charakter dysfunkcji: lezja: lewa na lewą / prawa na prawą / lewa na prawą / prawa na lewą jednostronne / obustronne zgięcie kości krzyżowej / dysfunkcje - ocena dysfunkcji łonowej / diagnoza.

Terapia HVLA dysfunkcji kości biodrowych.

Wskazania / Przeciwwskazania

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzając wykonanie HVLA: w leżeniu tyłem / w leżeniu przodem / w leżeniu bokiem.

Tylna Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – w leżeniu bokiem.
Tylna Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – leżenie tyłem – poprzez pociągnięcie kończyny dolnej.
Tylna Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – leżenie przodem – dźwignia przez  kończynę dolną.
Tylna Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej - pozycja boczna - poprzez pociągnięcie kończyny dolnej - dwóch terapeutów.
Tylna Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – leżenie przodem – dwóch terapeutów.

Przednia Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – w leżeniu bokiem.

Przednia Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – leżenie tyłem – poprzez pociągnięcie kończyny dolnej.

Tylna Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – leżenie przodem - dźwignia przez  kończynę dolną.
Przednia Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej – leżenie bokiem - poprzez pociągnięcie kończyny dolnej - dwóch terapeutów.
Tylna Dysfunkcja Somatyczna Kości Biodrowej - leżenie przodem – poprzez pociągnięcie kończyny dolnej - dwóch terapeutów.

Kości łonowe – ustawienie górne kości łonowej (ipsilateralne), terapia restrykcji kości łonowej (dwustronnej).

Terapia dysfunkcji kości krzyżowej metodą HVLA

Wskazania / Przeciwwskazania.

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzające wykonanie HVLA: w leżeniu tyłem / w leżeniu przodem / w leżeniu bokiem.

Pierwotne krzyżowe, względnie krzyżowo-biodrowe dysfunkcje - Technika Chicago.

Technika siedzenia okrakiem – pierwotna dysfunkcja kości krzyżowej względem kości biodrowych – technika dostosowania.

Toggle dla kości krzyżowej – w pozycji leżenia przodem.

Dodatkowe Treść Kursu: Kończyna Górna.

Obręcz Kończyny Górnej

Anatomia funkcjonalna - biomechanika - ruchomość stawu barkowego – Zgięcie / Wyprost / Przywodzenie / Odwodzenie / Zgięcie poziome i wyprost / Rotacja wewnętrzna i zewnętrzna/ Obwodzenie.

Łopatka – Unoszenie / Opuszczanie / Odwodzenie (protrakcja) Przywodzenie (retrakcja) / Przechylenie w górę lub w przód/ Rotacja w górę lub w dół.

Testowanie dysfunkcji barku - Test opadającego ramienia / Test obawy / Test Yergasona - ocena w odniesieniu do dysfunkcji kręgosłupa szyjnego (C), górnego odcinka piersiowego (górny Th) i żeber.

Terapia dysfunkcji obręczy kończyny górnej metodą HVLA:

Wskazania / Przeciwwskazania.

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzające wykonanie HVLA: w leżeniu tyłem / w leżeniu przodem / w leżeniu bokiem - w pozycji siedzącej (po dostosowaniu/korekcji poprawiającej integrację strukturalną/regionalną).

Dysfunkcja somatyczna stawu łopatkowo-ramiennego (GH) - dostosowanie w pozycji leżenia przodem.

Górna dysfunkcja somatyczna obojczyka  - dostosowanie w leżeniu tyłem.

Dysfunkcja somatyczna stawu mostkowo-obojczykowego - dostosowanie w leżeniu tyłem.

Techniki stawowe w restrykcjach obojczykowych – pacjent w leżeniu tyłem / w pozycji siedzącej.

Terapia HVLA stawu łokciowego:

Anatomia funkcjonalna – biomechanika.

Badanie ruchomości - ocena ogólna - z uwzględnieniem odwodzenia/przywodzenia/
ruchy sprzężone głowy kości promieniowej w rozważaniach względem barku oraz nadgarstka.

Wskazania/Przeciwwskazania.

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzające wykonanie HVLA: pozycja siedząca.

Techniki dla restrykcji przywiedzenia i odwiedzenia.

Dysfunkcje głowy kości promieniowej.

Testowanie ruchomości – dysfunkcja tylna głowy kości promieniowej / dysfunkcja przednia głowy kości promieniowej.

HVLA - dysfunkcja tylna głowy kości promieniowej / dysfunkcja przednia głowy kości promieniowej.

Nadgarstek

Anatomia funkcjonalna – biomechanika.

Testowanie ruchomości – szereg bliższy i dalszy nadgarstka względem kości promieniowej / łokciowej / płaszczyzny.

Potencjalnie występujące dysfunkcje somatyczne.

HVLA – wskazania / przeciwwskazania – gapping nadgarstka i techniki dostosowania.

Ręka i palce:

Anatomia funkcjonalna – biomechanika.

Testowanie ruchomości.

Poszukiwanie w kierunku dysfunkcji somatycznych.

Terapia artykulacyjna.

HVLA dla dysfunkcji paliczkowych.

Kończyna dolna:

Obręcz biodrowa:

Anatomia funkcjonalna – biomechanika obręczy biodrowej.

Całkowita ruchomość – odwiedzenie / przywiedzenie, biodro i kolano zgięte do 70 – 75 stopni, biodro i kolano zgięte do 40 - 45 stopni.

Przywiedzenie krzyżując od przodu wyprostowaną przeciwną kończynę dolną: 20 - 30 stopni.

Rotacja, biodro i kolano wyprostowane / zgięte – podobieństwa.

Zgięcie, kolano zgięte od 120 do 130 stopni.

Zgięcie, zazwyczaj kolano wyprostowane do mniej niż 90 stopni (sprawdzone przez mięśnie prostowniki).

Wyprost  - w pozycji leżenia przodem od 20 do 30 stopni.

Testy oceniające dysfunkcję stawu biodrowego (między innymi):

Test Erichsena dla dysfunkcji stawów krzyżowo-biodrowych (SI) – kompresja w płaszczyźnie czołowej.

Test Obera dla badania przykurczu powięzi (pasma) biodrowo-piszczelowego.

Test Patricka (fabere) testujący restrykcje stawu biodrowego.

Objaw Trendelenburga dla badania osłabienia mięśnia pośladkowego średniego, lub w celu wykrycia wrodzonego zwichnięcia stawu biodrowego.

Test Thomasa dla testowania przykurczu mięśni zginaczy stawu biodrowego.

Mięśniowo-szkieltowe zaburzenia stawu biodrowego - CDH – wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego - congenital dislocation of hip joint (noworodki) – przejściowe zapalenie błony maziowej – choroba Perthesa (osteochondroza młodzieńcza głowy kości udowej: choroba Legga-Calvégo-Perthesa, łac. osteochondrosis coxae iuvenilis, ang. Legg-Calvé-Perthes disease - jałowa martwica głowy kości udowej) – młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej (MZGKU, łac. epiphyseolysis capitis femoris, ang. slipped capital femoral epiphysis, SCFE) – zapalenie kaletki guza kulszowego – zapalenie kaletki krętarzowej - Meralgia parestetyczna (syndrom Bernhardtha-Rotha) – dysfunkcje mięśnia lędźwiowego.

Terapia – oparta na pracy mięśniowo-powięziowej: w leżeniu tyłem, bokiem, przodem.

Technika pociągania za kończynę dolną (skupiając się na stawie biodrowym).

Staw kolanowy

Anatomia funkcjonalna – biomechanika – testowanie ruchomości – zgięcie / wyprost – przyśrodkowe / boczne rozwieranie powierzchni stawowych.

Testy specjalne – szpotawienie – koślawienie - rotacyjne testowanie niestabilności (testowanie szuflady przedniej / tylnej) – rotacji zewnętrznej – testowanie przeprostu stawu kolanowego - test McMurraya – test dystrakcji Apleya – test infuzji stawu kolanowego – test ślizgu rzepki względem powierzchni rzepkowej kości udowej.

Zaburzenia stawu kolanowego (powtórzenie) – uszkodzenia łąkotkowe – chondromalacja rzepki, zapalenie ścięgna właściwego rzepki, pourazowe zapalenie błony maziowej, przednie uszkodzenie „ciała tłuszczowego”, choroba Osgood-Schlattera, zapalenie gęsiej stopy, zapalenie kaletki podrzepkowej (kolano pokojówki), cysta Bakera (torbiel dołu podkolanowego).

Diagnozowanie dysfunkcji somatycznych:

Odwodzenie – piszczel na kości udowej – koślawiące obciążenie kości piszczelowej na kości udowej.

Przywodzenie -  kość piszczelowa na kości udowej - szpotawiące obciążenie kości piszczelowej na kości udowej.

Przednio-tylna dysfunkcja ślizgowa – kość piszczelowa na kości udowej – piszczel ograniczona w ślizgu przednim albo ślizgu tylnym.

Dysfunkcja połączenia piszczelowo-strzałkowego bliższego (dysfunkcja głowy strzałki) – kość strzałkowa na kości piszczelowej.

HVLA – wskazania / przeciwwskazania.

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzające wykonanie HVLA.

HVLA  – przednia dysfunkcja somatyczna głowy strzałki.

– tylna dysfunkcja somatyczna głowy strzałki.

Rozważania dotyczące łąkotek – przyśrodkowe i boczne rozwieranie powierzchni stawowych /  sposoby dostosowywania (Fryette).

Staw skokowy i stopa

–Anatomia funkcjonalna – biomechanika – testowanie ruchomości.

Zginanie grzbietowe - podeszwowe / odwodzenie - przywodzenie (staw skokowy dolny / podskokowy) / inwersja – ewersja kości piętowej / dysfunkcje kości sześciennej / rozważania dotyczące piątej kości śródstopia - dysfunkcje / dysfunkcje kości łódkowatej i sześciennej / dysfunkcje pierwszej kości śródstopia / dysfunkcje paliczkowe.

HVLA – wskazania / przeciwwskazania.

Techniki mięśniowo-powięziowe - ułatwianie podatności tkanek poprzedzające wykonanie HVLA.

HVLA - ewersyjne / inwersyjne dysfunkcje somatyczne stawu skokowego.

Dysfunkcje piszczelowo-piętowe / dysfunkcje śródstopia / dysfunkcje kości sześciennej / dysfunkcje kości łódkowatej.

Godzinowy plan kursu (obydwa moduły):

  • I dzień: 9.00-17.00
  • II dzień: 9.00-17.00
  • III dzień: 9.00-17.00
Szkolenie adresowane jest dla osteopatów, fizjoterapeutów, terapeutów manualnych i lekarzy
Kurs będzie prowadzony w języku angielskim z konsekutywnym tłumaczeniem na język polski.

Instruktor:

Tim Sparrow
DO, MICO, MGOsC (UK), MGNRPO (BE)

Ukończył w 1990 roku Maidstone College of Osteopathy.

Następnie pracował jako współdyrektor w John Wernham Academy of Osteopathy w Belgii do 1995 r.

 

czytaj więcej

Cena

3200zł
cena za całość szkolenia

Terminy

IX edycja:

  • I moduł: 29-31.03.2019
  • II moduł: 10-12.05.2019

Miejsce

Warszawa,
ul. Wita Stwosza 32 lok. 1





Zapisz się na kurs: