HVLA Manipulacje krótkodźwigniowe

Wykonywanie manipulacji stawów typu HVLA w ramach rozumowania klinicznego w osteopatii i terapii manualnej wymaga precyzji, bezpieczeństwa, skupienia i doświadczenia.

 

Specyficzna wiedza z zakresu anatomii stawowej i fizjologii, związana z dokładną oceną i precyzyjną diagnozą, wraz z podstawową wiedzą na temat aktualnych koncepcji nocycepcji, przekształca manipulacje przy dużej i małej prędkości w delikatne i respektujące pacjenta narzędzie.

 

Łagodny rodzaj kontaktu przy jednoczesnym budowaniu odpowiednich i odruchowych dźwigni (dostrzeganych poprzez swoiste dialogowanie z tkanką) i zintegrowane z założonym celem, pozwalają na uzyskanie reakcji fizjologicznej o dużej skuteczności i bezbolesności.

 

Związane z wymienionymi powyżej koncepcjami prawidłowe wykonanie pozwala zapobiegać podrażnianiu wolnych zakończeń nerwowych, unikając wprowadzania nadmiernego bodźca w już uwrażliwione układy.

 

Właściwy dobór parametrów poprzez dokładne badanie palpacyjne, właściwe umiejscowienie i poziom przyłożenia kontaktów są niezbędne dla poszanowania tkanki miękkiej jak i uzyskania optymalnej specyficzności manewru.

 

Kluczowe w tym procesie jest zoptymalizowanie percepcji w tym samym czasie, w którym następuje umiejscowienie i przyłożenie określonych parametrów.

Cele ogólne:

Ten kurs z zakresu technik osteopatii strukturalnej ma na celu poprawę umiejętności obserwacji, palpacji i praktyki klinicznej.

Założeniem kursu jest przekazanie uczestnikowi pewnych umiejętności i zdolności prowadzenia procesów myślowych w zakresie oceny pacjentów oraz zrozumienia sposobu ich leczenia przy użyciu podejścia osteopatycznego.

Ważne będzie, aby uczestnicy ukończyli kurs z dobrym zrozumieniem modeli osteopatycznych opartych na dowodach, zdobywając też znajomość i wiedzę co do wskazań i, co bardzo ważne, przeciwwskazań dla omawianych metod i technik leczenia.

 

Techniki HVLA opierają się na kilku filarach, w celu osiągnięcia pożądanych rezultatów:

  • Prawidłowa anatomiczna i kinetyczna wizualizacja istniejących struktur.
  • Jednoczesne postrzeganie odpowiedzi reakcji tkanki mięśniowo-powięziowej wtórnej do przyłożenia określonych parametrów i ukierunkowania wektorów.
  • Dogłębna znajomość fizjologicznych wzorców segmentów oraz zjawisk interoceptywnych związanych z lokalną mobilizacją.
  • Poszanowanie maksymalnych warunków bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem sygnałów ostrzegawczych i wzorców funkcjonalnych charakterystycznych dla każdego obszaru.

Uczestnicy będą zachęcani do rozwijania tych umiejętności i stosowania ich w środowisku zajęciowym. Omawiane będą problemy, z jakimi uczestnicy spotykają się na co dzień podczas swojej pracy z różnymi typami struktur anatomicznych u rozmaitych pacjentów.

 

Kurs, na który składają się dwa trzydniowe moduły, jest odpowiedni dla fizjoterapeutów, którzy posiadają dobre zrozumienie podstawowej fizjologii i anatomii ciała człowieka. Powinni być oni przyzwyczajeni do leczenia pacjentów za pomocą technik manualnych fizjoterapii oraz interesować się stosowaniem tych metod jak i technik osteopatycznych w warunkach klinicznych. Kurs zapewni uczestnikom dobre zrozumienie zagadnień strukturalnych technik osteopatycznych HVLA i ich zastosowania dla wszystkich stawów i tkanek kończyn dolnych i górnych. Zajęcia będą odnosić się do doświadczenia klinicznego uczestników, z przykładami typowej prezentacji pacjentów w praktyce osteopatycznej Uwzględnione techniki obejmą procedury badania i oceny dotyczące stawów kręgosłupa i stawów obwodowych.

 

Obserwacja pozycji, kształtu, napięcia tkanek, mobilności aktywnej i biernej pacjentów będzie ważna w procesie podejmowania decyzji odnośnie zastosowania terapeutycznych technik osteopatycznych w sytuacjach klinicznych. Oznaki załamania kompensacji, które organizm tworzy w reakcji na grawitację i w odpowiedzi na niektóre typowe prezentacje kliniczne, pomogą w opracowaniu oceny układu mięśniowo-szkieletowego.

 

Zakres każdego z omawianych obszarów w poniższym planie zajęć będzie obejmował biomechanikę, zagadnienia diagnostyczne, częste prezentacje w warunkach klinicznych, badanie ruchów aktywnych, w stosownych przypadkach również aktywne ruchy w oporze, bierną ocenę tkanek i mobilność każdego stawu. Następnie, omawiane będą specyficzne osteopatyczne techniki strukturalne najczęściej stosowane w praktyce osteopatycznej. Wiele czasu zostanie poświęcone na przećwiczenie tych technik między sobą przez uczestników zajęć, co pomoże im później stosować te techniki dla różnych prezentacji, morfologii i typów tkanek.

Plan kursu

I MODUŁ:

- Ogólne koncepcje i uzasadnienie stosowania technik HVLA

- HVLA czy mobilizacje?

- Podstawy biomechaniki, kinematyki i neurologii technik manualnych.

- Zasady pozycjonowania, dźwignie i punkty kontaktu

- Ostrzeżenia, przeciwwskazania i czerwone flagi.

- Globalne, trójwymiarowe modele mobilności kręgosłupa i funkcja optymalna.

- Rozumowanie kliniczne w kontekście używania HVLA.

- Zainteresowanie technikami HVLA w praktyce klinicznej fizjoterapii.

- Znaczenie postawy i typologii dla zrozumienia dysfunkcji.

 

Rodzaje HVLA:

- Bezpośrednie HVLA

- Pół-bezpośrednie HVLA

- Pośrednie HVLA

 

  • Kręgosłup szyjny:

- Ocena analityczna 3D mobilności oraz wywiad

- OAA - przejście szczytowo-potyliczne

- C2 - C7

- Techniki wykonywane w pozycji leżącej

- Techniki w pozycji siedzącej w środkowym odcinku szyjnym

- Bezwzględne znaczenie przeciwwskazań w tym obszarze.

 

  • C7 T1:

- Specyficzne techniki, szczególnie HVLAT dla tego obszaru z pozycją pacjenta w leżeniu przodem i tyłem.

- Techniki artykulacji i HVLAT u pacjenta w pozycji siedzącej i leżącej na wznak.

 

  • Tułów:

- Ocena ruchomości i funkcji kręgosłupa.

- Techniki artykulacji i HVLA u pacjenta w pozycji siedzącej i leżącej na wznak.

- Różnica między dysfunkcjami żebrowymi i grzbietowymi

 

  • Kręgosłup piersiowy:

- Analityczna ocena 3D górnego, środkowego i dolnego odcinka kręgosłupa

- Techniki pół-kierunkowe przeciwstawne w pozycji leżącej

- Techniki pół-kierunkowe równoważone w pozycji siedzącej

- Bezpośrednie techniki stawowe

 

  • Kręgosłup lędźwiowy:

- Ocena analityczna 3D.

- Pośredni i pół-bezpośrednie techniki na odcinek lędźwiowy (lumbar roll)

- Znaczenie wzorców 3D w kręgosłupie lędźwiowym

- Co to jest konflikt dyskowy?

 

 

II MODUŁ

Kończyna dolna:

 

  • Miednica, talerze biodrowe

- Analityczna ocena stawów krzyżowo-biodrowych.

- techniki mobilizacji i manipulacji na plecach

- Artykulacje w leżeniu tyłem, bokiem i przodem.

- Specyficzne HVLAT dla stawu krzyżowo-biodrowego w pozycji leżenia bokiem.

 

  •  Biodro:

- Fizjologia

- Ocena 3D

- Techniki wypośrodkowywania

- Techniki dekoaptacji

- Znaczenie miedniczych zależności anatomicznych dla biodra

- Obserwacja postury, pozycji i chodu. Powszechnie występujące problemy z artykulacją i technikami tkanek miękkich specyficznymi dla stawu biodrowego

 

  • Kolano:

- Fizjologia

- Ocena boków i rotacji

- Sposoby mobilizacji dysfunkcji

- Znaczenie pasm mięśniowo-powięziowych w kolanie.

- Techniki poprawy funkcji stawu rzepkowo-udowego.

- Ocena i leczenie łąkotek oraz stawów udowo-piszczelowych. Stawy piszczelowo-strzałkowe górne / dolne.

 

  • Kostka i stopa:

- Globalny ogląd stopy i kostki

- Specyficzne mobilizacje

 

Kończyna górna:

 

  • Obręcz barkowa: Kompleks stawu barkowego

Stawy ramienny, barkowo-obojczykowy, mostkowo-obojczykowy i łopatkowo-żebrowy

- Fizjologia i identyfikacja zakresów lokalnych

- Analiza kinematyczna

- Techniki wypośrodkowywania

- Techniki dekoaptacji

 

  • Łokieć:

- Fizjologia i kinematyka

- Ocena lateralizacji i dysfunkcji kości promieniowej i łokciowej

- Metody mobilizowania dysfunkcji

 

 

  • Nadgarstek i dłoń:

- Globalne oględziny

- Specyficzne mobilizacje

 

Mięśniowo-powięziowy punkt widzenia a techniki tkanek miękkich:

Odpowiednia ilość czasu zostanie przeznaczona na ćwiczenia rytmicznych technik osteopatycznych we wszystkich obszarach ciała omawianych na kursie. Obejmie to techniki rozciągania wzdłużnego oraz w poprzek włókien, inhibicji oraz głębokiego rozcierania / tarcia, tam gdzie jest to stosowne.

 

Metody dydaktyczne:

Wykłady, pokazy i praktyczne ćwiczenia w parach. Praktyka indywidualna przy stołach dla zapewnienia dalszej pomocy i wskazówek.

 

Godzinowy plan kursu (obydwa moduły):

  • I dzień: 9.00-17.00
  • II dzień: 9.00-17.00
  • III dzień: 9.00-17.00
Szkolenie adresowane jest dla osteopatów, fizjoterapeutów, terapeutów manualnych i lekarzy
Kurs będzie prowadzony w języku francuskim z konsekutywnym tłumaczeniem na język polski.

Instruktor:

Mario Luis González Díaz DO

Od 2009 roku jest dyrektorem Master of Belgian-Spanish Osteopathy Training – FBEO-UFV.

czytaj więcej

Cena

3200zł
cena za całość szkolenia

Terminy:

XIII edycja:

  • I moduł: 17-19.10.2022
  • II moduł: 5-7.12.2022

Miejsce

FizjoSystem-Szkolenia

ul. Wita Stwosza 32/1

02-661, Warszawa

Manual therapy applied to sport – Osteopathic approach

Dzięki długoletniej współpracy z Uniwersytetem Camilo José Cela we współpracy z Atletico de Madrid oraz Uniwersytetem Europejskim i klubem piłkarskim Real Madryt udało mi się stworzyć specjalistyczny program szkolenia oparty na osteopatii i tym jak stosować ją w sporcie aby wspomóc i pomóc sportowcom. Program ten dostał pełną akceptację ww. instytucji oraz klubów sportowych.


W tym programie łączę trzy główne filary osteopatycznej koncepcji ze sportem. Kierując się tymi filarami, staram się zapewnić narzędzia terapeutyczne, aby móc przewidywać i stawić czoła najbardziej codziennym problemom, z którymi borykają się nasi sportowcy.

Szkolenie kończymy integracją kliniczną. Dowiadujemy się w nich, jak radzić sobie z pęknięciami mięśni, skręconymi kostkami. Omawiamy przykłady kliniczne oraz uczymy się jak je leczyć ( m.in. zerwanie powięzi podeszwowej, urazy chrząstki stawu kolanowego, urazy obrąbka biodrowego, urazy lędźwi, problemy z barkiem)

Plan kursu

  1. WPROWADZENIE DO KONCEPCJI OSTEOPATYCZNEJ

  2. TRZY FILARY OSTEOPATII STOSOWANE W SPORCIE

  3. FILAR NEUROLOGICZNY:
  • Układ aferentny u sportowca (wpływ na zapobieganie i leczenie kontuzji u sportowca).
  • Rozkład eferentnych poleceń motorycznych (POSTAWA A KONTROLA MOTORYCZNA u sportowca)
  • Osteopatyczne punkty zwrotne u sportowca (techniki oceny i leczenia)

Techniki HLVA na kostce, kolanie, kręgosłupie lędźwiowym, piersiowym, szyjnym i obręczy barkowej.

Manewry artykulacyjne. Taping proprioceptywny

  • Neurowegetatywny wpływ na sportowca

Neuroanatomia współczulnego układu nerwowego

Test oceny stanu neurowegetatywnego naszych zawodników (dermalgie Jarricota).

  1. FILAR MECHANICZNY:
  • Koncepcja nogi podstawnej (statycznej) i stopy ruchomej
  • Globalna organizacja powięziowa sportowca oparta na stopie podstawnej (statycznej)
  • Test oceniający organizację powięziową
  • Test priorytetu terapeutycznego
  • Techniki leczenia mechanicznego:

Technika Jonesa (zasady stosowania)

  1. FILAR PŁYNOWY:
  • Układ limfatyczny i żylny (znaczenie zapalenia i drenażu).
  • Kluczowe punkty w filarze płynowym.
  • Techniki na filarze płynowym:

SPOJENIE ŁONOWE: Odbarczanie (dekompresja), mobilizacja i techniki Mitchella. Filary przepony

OBOJCZYKI: Mobilizacja i techniki mechaniczne.

 

  1. WNIOSKI I INTEGRACJA KLINICZNA:
  • Skręcona kostka
  • Zerwanie powięzi podeszwowej
  • Uraz mięśnia dwugłowego uda i mięśnie półbłoniastego
  • Kolano: Problemy chrzęstne i rzepkowe
  • Problemy z konfliktem udowo-panewkowym
  • Dynamiczna osteopatia okolicy łonowej, bóle łonowe (związane z mięśniami szkieletowymi) vs ból krzyża
  • Problemy z żebrami

Godzinowy plan kursu:

  • I dzień: 9.00-18.00
  • II dzień: 9.00-18.00
  • III dzień: 9.00-18.00
  • IV dzień: 9.00-18.00

Instruktor:

Sergio Toba Domínguez
Pt.,D.O.

Współpracuje m.in z Uniwersytetem Camilo José Cela we współpracy z Atletico de Madrid oraz Uniwersytetem Europejskim i klubem piłkarskim Real Madryt.

czytaj więcej

Cena

2300zł

Terminy:

IX edycja:

  • 14-17.11.2022r.

Miejsce

FizjoSystem-Szkolenia

ul. Wita Stwosza 32/1

02-661, Warszawa