Podejście osteopatyczne w leczeniu patologii krążka odcinka lędźwiowego

Bóle krzyża i neuropatia pochodzenia krążkowego są patologiami o znacznej częstości występowania podczas wszystkich konsultacjach lekarskich, fizjoterapeutycznych i osteopatycznych.

 

Wśród szerokiej gamy terapii możliwych do zastosowania przy leczeniu tego schorzenia, osteopatia i jej różne modele okazały się skuteczne klinicznie i mogą stanowić początkową, jak i długoterminową alternatywę dla operacji chirurgicznej.

Wymaga to od terapeuty wysokiego wyspecjalizowania w zakresie modeli diagnostycznych i konkretnych strategii leczenia.

Skuteczność przy jednoczesnym uświadomieniu sobie przeciwwskazań w obliczu leczenia różnych rodzajów bólu krzyża, stanowi spore wyzwanie.

 

W celu dopasowania leczenia zgodnie z miejscowymi lub globalnymi wzorcami przyczynowymi, omówione zostaną: specyficzna biomechanika i kinematyka dyskowa odcinka lędźwiowego, patofizjologia krążka oraz strategie oceny w trzech płaszczyznach przestrzeni.

 

Podsumujemy różne rodzaje bólu i dokonamy krótkiego przeglądu podstawowego rozumowania klinicznego w przypadku bólów krzyża, aby wykluczyć stany niezwiązane z dyskiem, które są w stanie zmylić terapeutę.

 

Podczas tego modułu skupimy się na zmianach mięśniowo-powięziowych w statycznej i dynamicznej równowadze w płaszczyźnie strzałkowej oraz przedstawimy różne modalności pracy, ze specyficznymi technikami HVLA, dystrakcji i resorpcji dysku, a także technikami mięśniowo-powięziowymi, miotensywnymi i trzewnymi.

 

Program tego szkolenia obejmie łącznie 24 godziny zajęć dydaktycznych, podczas których dokładnie opracowane zostanie osteopatyczne rozumowanie kliniczne w przypadkach patologii krążków odcinka lędźwiowego.

UMIEJĘTNOŚCI UZYSKANE DZIĘKI SZKOLENIU:

 

W ZAKRESIE TEORII:

  • Uaktualnić swą wiedzę w zakresie fizjologii i biomechaniki kręgosłupa lędźwiowego i miednicy.
  • Zrozumieć procesy fizjologiczne, które prowadzą do pogarszania się stanu krążka.
  • Prawidłowo przeprowadzić testy kliniczne w celu prowadzenia właściwej diagnostyki różnicowej.
  • Integrować i rozpoznawać różne rodzaje procesów zwyrodnieniowych oraz określać je za pomocą obrazowania medycznego.
  • Wizualizować i zrozumieć symptomatologię, wielorakie mechanizmy, etiologię i rodzaje zwyrodnień krążka międzykręgowego.
  • Identyfikować czerwone flagi
  • Integrować różne typologie posturalne i mięśniowo-powięziowe i zrozumieć ich osteopatyczną perspektywę w kontekście procesów zwyrodnieniowych
  • Rozpoznawać efekty biomechaniczne, rdzeniowe i ponadrdzeniowe, które najlepiej wyjaśniają rezultaty manipulacji.

 

W ZAKRESIE PRAKTYKI:

  • Stworzyć prosty i powtarzalny plan testów i protokoły postępowania
  • Manualnie zlokalizować poziomy i segmenty funkcjonalnych problemów w trzech płaszczyznach przestrzeni
  • Ustalić strategię miejscowego i/lub globalnego leczenia osteopatycznego zgodnie z daną etiologią
  • Zintegrować nowe i zróżnicowane narzędzia oceny w procesach bólowych pochodzenia dyskowego.
  • Zaznajomić się z klasycznymi podejściami w ujęciu skoncentrowanym na re-funkcjonalizacji osi kręgosłupa.
  • Udoskonalić i przedefiniować techniki manipulacji HVLA kręgosłupa lędźwiowego, mając na uwadze znaczenie prawidłowego zogniskowania stosowanych sił.
  • Zastosować w praktyce zasady pracy osteopatycznej z pacjentem w stanie ostrym lub podostrym w spokojny i bezpieczny sposób
  • Odnieść się, w razie potrzeby, do możliwości postępowania medycznego i procedur chirurgicznych.

ISTONE ELEMENTY:

 

  • Fizjologia, kinematyka i biomechanika odcinka lędźwiowo-miednicznego i krążka międzykręgowego.
  • Fizjopatologia, klasyfikacja i oznaczenie procesów patologicznych krążka i procesów neuropatycznych związanych z krążkiem międzykręgowym.
  • Opis głównych prezentacji bólu krzyża i system klasyfikacji według kategorii sensytyzacji nocyceptywnej, neuropatycznej i ośrodkowej.
  • Diagnostyka różnicowa pseudo-dyskopatii i bólu pseudo-neuropatycznego wywodzącego się z procesów interoceptywnych i nocyceptywnych.
  • Demonstracja wzorców mięśniowo-powięziowych w płaszczyźnie strzałkowej i synergii mięśniowo-powięziowych, przyczyniających się do uszkodzeń dyskowych.
  • Percepcja napięć, ciśnień i rozkładów obciążeń w sferach ciała oraz strategie oceny globalnej i lokalnej.
  • Wytyczne i strategie dla przywracania równowagi pracy w płaszczyźnie strzałkowej, czołowej i poprzecznej.
  • Przegląd i zastosowanie różnych modeli leczenia w funkcjonalnych zmianach ruchomości segmentowej.
  • Techniki specyficznego dostosowywania Określone techniki HVLA i metoda ogniskowania.
  • Specyficzne modele leczenia zgięcie-dystrakcja oraz ukierunkowane modele leczenia resorpcji dyskU.

Plan kursu

Dzień 1:

  1. Wprowadzenie

- Epidemiologia

- Podstawowa diagnostyka różnicowa

- Kliniczna ocena kręgosłupa lędźwiowego oparta na dowodach

- Ocena biopsychospołeczna

- Zjawisko sensytyzacji / sensybilizacji

- Dyskowa reakcja immunologiczna i neuropatia

- Fizjologiczna reakcja zapalna

- Spontaniczna regresja przepuklin.

- Wpływ przepukliny na korzenie oraz radikulopatie

- Wpływ i zależności posturalne w patologii dysku.

 

  1. Dysk międzykręgowy

- Makroskopowa i mikroskopowa struktura zdrowego krążka.

- Nawadnianie i unerwienie krążka

- Fizjologiczne cechy krążka

- Fizjopatologia krążka i jej modyfikacje

- Związek dysku z korzeniami

- Ból dyskogenny i jego odmienność od bólów innego pochodzenia: nocyceptywnych, rzutowanych i przenoszonych

 

  1. Mechanika lędźwiowa i dyskowa

- Fizjologiczne zakresy ruchu i odcinkowe wzorce lędźwiowo-krzyżowe

- Kinematyka i biomechanika kręgosłupa i miednicy oraz wpływ na dysk.

- Biomechanika dysku

- Strzałkowe statyczne i dynamiczne rytmy oraz rozkład obciążenia.

 

Dzień 2:

  1. Uraz i zwyrodnienie dysku

- Etiologie

- Patofizjologia zwyrodnienia krążka lędźwiowego;

- Wpływ sił ściskających na krążek międzykręgowy

- Zwyrodnienie i procesy starzenia się.

- Rodzaje i zaktualizowana nomenklatura zaburzeń dysku

 

  1. Diagnoza – Ocena

- Kliniczny proces rozumowania w patologii dysku.

- Ból dyskogenny odmienność od innych bólów: nocyceptywnych, rzutowanych i przenoszonych

- Ból neuropatyczny i sensytyzacja ośrodkowa

- Kliniczne objawy bólu neuropatycznego

- Badanie neurologiczne

- Test globalnej mobilności

- Test analityczny ruchomości

- Model przepukliny wg Lippincota i Gila Lavigne’a

- Objętości, ciśnienia i rytmy w płaszczyźnie strzałkowej

 

 

Dzień 3:

  1. Polimodalność leczenia

- Strategie 3D: od globalnych do lokalnych

- Przeprogramowanie zaburzonych wzorców oddechowych

- Podejście trzewno-naczyniowe: nocyceptywna aferentacja na metamerach lędźwiowych.

- Przeprogramowanie strzałkowych wzorców mięśniowo-powięziowych i synergii.

- Manipulacyjne leczenie kręgosłupa w 3D i rozmaite klasyczne metody dostosowane do patologii dysku.

- Znaczenie aspektu żywieniowego i metabolicznego.

- Specyficzne leczenie osteopatyczne a przepukliny

 

  1. Diagnostyka i interpretacja za pomocą obrazowania medycznego z radiologii i rezonansu magnetycznego

Godzinowy plan kursu:

  • I dzień: 9.00-18.00
  • II dzień: 9.00-18.00
  • III dzień: 9.00-18.00
Szkolenie adresowane jest dla osteopatów, fizjoterapeutów, terapeutów manualnych i lekarzy
Kurs będzie prowadzony w języku francuskim z konsekutywnym tłumaczeniem na język polski.

Instruktor:

Mario Luis González Díaz DO

Od 2009 roku jest dyrektorem Master of Belgian-Spanish Osteopathy Training – FBEO-UFV.

czytaj więcej

Cena

1900zł

Terminy:

I edycja:

  • 20-22.03.2023r.

Miejsce

FizjoSystem-Szkolenia

ul. Wita Stwosza 32/1

02-661, Warszawa

MARIO LUIS GONZÁLEZ DÍAZ

Od 2009 roku jest dyrektorem Master of Belgian-Spanish Osteopathy Training – FBEO-UFV.

Naucza osteopatii na wielu uniwersytetach a także prywatnych szkolenia, m.in w Hiszpanii na Uniwersytecie Europejskim w Madrycie, Uniwersytet Francisco de Vitoria i Katolicki Uniwersytet San Antonio w Murcji.

Wykładowca w Still Academy of Osteopathy w Polsce.

 

Pracował 12 lat w prywatnej klinice w Belgii, we współpracy z Traumatology Service szpitala St. Pierre. Obecnie pracuje w Hiszpanii od 2000 roku.

 

Mario Luis González to wybitny osteopata, ekspert między innymi w leczeniu kręgosłupa, aparatu mięśni szkieletowych i bólu neuropatycznego. Z ponad trzydziestoletnim doświadczeniem, był głównie szkolony w Belgii, kończąc szkolenie na Uniwersytecie Alcalá de Henares.

Obecnie łączy badania kliniczne z nauczaniem Osteopatii w kilku krajach europejskich i Ameryce Łacińskiej.

HVLA Manipulacje krótkodźwigniowe

Wykonywanie manipulacji stawów typu HVLA w ramach rozumowania klinicznego w osteopatii i terapii manualnej wymaga precyzji, bezpieczeństwa, skupienia i doświadczenia.

 

Specyficzna wiedza z zakresu anatomii stawowej i fizjologii, związana z dokładną oceną i precyzyjną diagnozą, wraz z podstawową wiedzą na temat aktualnych koncepcji nocycepcji, przekształca manipulacje przy dużej i małej prędkości w delikatne i respektujące pacjenta narzędzie.

 

Łagodny rodzaj kontaktu przy jednoczesnym budowaniu odpowiednich i odruchowych dźwigni (dostrzeganych poprzez swoiste dialogowanie z tkanką) i zintegrowane z założonym celem, pozwalają na uzyskanie reakcji fizjologicznej o dużej skuteczności i bezbolesności.

 

Związane z wymienionymi powyżej koncepcjami prawidłowe wykonanie pozwala zapobiegać podrażnianiu wolnych zakończeń nerwowych, unikając wprowadzania nadmiernego bodźca w już uwrażliwione układy.

 

Właściwy dobór parametrów poprzez dokładne badanie palpacyjne, właściwe umiejscowienie i poziom przyłożenia kontaktów są niezbędne dla poszanowania tkanki miękkiej jak i uzyskania optymalnej specyficzności manewru.

 

Kluczowe w tym procesie jest zoptymalizowanie percepcji w tym samym czasie, w którym następuje umiejscowienie i przyłożenie określonych parametrów.

Cele ogólne:

Ten kurs z zakresu technik osteopatii strukturalnej ma na celu poprawę umiejętności obserwacji, palpacji i praktyki klinicznej.

Założeniem kursu jest przekazanie uczestnikowi pewnych umiejętności i zdolności prowadzenia procesów myślowych w zakresie oceny pacjentów oraz zrozumienia sposobu ich leczenia przy użyciu podejścia osteopatycznego.

Ważne będzie, aby uczestnicy ukończyli kurs z dobrym zrozumieniem modeli osteopatycznych opartych na dowodach, zdobywając też znajomość i wiedzę co do wskazań i, co bardzo ważne, przeciwwskazań dla omawianych metod i technik leczenia.

 

Techniki HVLA opierają się na kilku filarach, w celu osiągnięcia pożądanych rezultatów:

  • Prawidłowa anatomiczna i kinetyczna wizualizacja istniejących struktur.
  • Jednoczesne postrzeganie odpowiedzi reakcji tkanki mięśniowo-powięziowej wtórnej do przyłożenia określonych parametrów i ukierunkowania wektorów.
  • Dogłębna znajomość fizjologicznych wzorców segmentów oraz zjawisk interoceptywnych związanych z lokalną mobilizacją.
  • Poszanowanie maksymalnych warunków bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem sygnałów ostrzegawczych i wzorców funkcjonalnych charakterystycznych dla każdego obszaru.

Uczestnicy będą zachęcani do rozwijania tych umiejętności i stosowania ich w środowisku zajęciowym. Omawiane będą problemy, z jakimi uczestnicy spotykają się na co dzień podczas swojej pracy z różnymi typami struktur anatomicznych u rozmaitych pacjentów.

 

Kurs, na który składają się dwa trzydniowe moduły, jest odpowiedni dla fizjoterapeutów, którzy posiadają dobre zrozumienie podstawowej fizjologii i anatomii ciała człowieka. Powinni być oni przyzwyczajeni do leczenia pacjentów za pomocą technik manualnych fizjoterapii oraz interesować się stosowaniem tych metod jak i technik osteopatycznych w warunkach klinicznych. Kurs zapewni uczestnikom dobre zrozumienie zagadnień strukturalnych technik osteopatycznych HVLA i ich zastosowania dla wszystkich stawów i tkanek kończyn dolnych i górnych. Zajęcia będą odnosić się do doświadczenia klinicznego uczestników, z przykładami typowej prezentacji pacjentów w praktyce osteopatycznej Uwzględnione techniki obejmą procedury badania i oceny dotyczące stawów kręgosłupa i stawów obwodowych.

 

Obserwacja pozycji, kształtu, napięcia tkanek, mobilności aktywnej i biernej pacjentów będzie ważna w procesie podejmowania decyzji odnośnie zastosowania terapeutycznych technik osteopatycznych w sytuacjach klinicznych. Oznaki załamania kompensacji, które organizm tworzy w reakcji na grawitację i w odpowiedzi na niektóre typowe prezentacje kliniczne, pomogą w opracowaniu oceny układu mięśniowo-szkieletowego.

 

Zakres każdego z omawianych obszarów w poniższym planie zajęć będzie obejmował biomechanikę, zagadnienia diagnostyczne, częste prezentacje w warunkach klinicznych, badanie ruchów aktywnych, w stosownych przypadkach również aktywne ruchy w oporze, bierną ocenę tkanek i mobilność każdego stawu. Następnie, omawiane będą specyficzne osteopatyczne techniki strukturalne najczęściej stosowane w praktyce osteopatycznej. Wiele czasu zostanie poświęcone na przećwiczenie tych technik między sobą przez uczestników zajęć, co pomoże im później stosować te techniki dla różnych prezentacji, morfologii i typów tkanek.

Plan kursu

I MODUŁ:

- Ogólne koncepcje i uzasadnienie stosowania technik HVLA

- HVLA czy mobilizacje?

- Podstawy biomechaniki, kinematyki i neurologii technik manualnych.

- Zasady pozycjonowania, dźwignie i punkty kontaktu

- Ostrzeżenia, przeciwwskazania i czerwone flagi.

- Globalne, trójwymiarowe modele mobilności kręgosłupa i funkcja optymalna.

- Rozumowanie kliniczne w kontekście używania HVLA.

- Zainteresowanie technikami HVLA w praktyce klinicznej fizjoterapii.

- Znaczenie postawy i typologii dla zrozumienia dysfunkcji.

 

Rodzaje HVLA:

- Bezpośrednie HVLA

- Pół-bezpośrednie HVLA

- Pośrednie HVLA

 

  • Kręgosłup szyjny:

- Ocena analityczna 3D mobilności oraz wywiad

- OAA - przejście szczytowo-potyliczne

- C2 - C7

- Techniki wykonywane w pozycji leżącej

- Techniki w pozycji siedzącej w środkowym odcinku szyjnym

- Bezwzględne znaczenie przeciwwskazań w tym obszarze.

 

  • C7 T1:

- Specyficzne techniki, szczególnie HVLAT dla tego obszaru z pozycją pacjenta w leżeniu przodem i tyłem.

- Techniki artykulacji i HVLAT u pacjenta w pozycji siedzącej i leżącej na wznak.

 

  • Tułów:

- Ocena ruchomości i funkcji kręgosłupa.

- Techniki artykulacji i HVLA u pacjenta w pozycji siedzącej i leżącej na wznak.

- Różnica między dysfunkcjami żebrowymi i grzbietowymi

 

  • Kręgosłup piersiowy:

- Analityczna ocena 3D górnego, środkowego i dolnego odcinka kręgosłupa

- Techniki pół-kierunkowe przeciwstawne w pozycji leżącej

- Techniki pół-kierunkowe równoważone w pozycji siedzącej

- Bezpośrednie techniki stawowe

 

  • Kręgosłup lędźwiowy:

- Ocena analityczna 3D.

- Pośredni i pół-bezpośrednie techniki na odcinek lędźwiowy (lumbar roll)

- Znaczenie wzorców 3D w kręgosłupie lędźwiowym

- Co to jest konflikt dyskowy?

 

 

II MODUŁ

Kończyna dolna:

 

  • Miednica, talerze biodrowe

- Analityczna ocena stawów krzyżowo-biodrowych.

- techniki mobilizacji i manipulacji na plecach

- Artykulacje w leżeniu tyłem, bokiem i przodem.

- Specyficzne HVLAT dla stawu krzyżowo-biodrowego w pozycji leżenia bokiem.

 

  •  Biodro:

- Fizjologia

- Ocena 3D

- Techniki wypośrodkowywania

- Techniki dekoaptacji

- Znaczenie miedniczych zależności anatomicznych dla biodra

- Obserwacja postury, pozycji i chodu. Powszechnie występujące problemy z artykulacją i technikami tkanek miękkich specyficznymi dla stawu biodrowego

 

  • Kolano:

- Fizjologia

- Ocena boków i rotacji

- Sposoby mobilizacji dysfunkcji

- Znaczenie pasm mięśniowo-powięziowych w kolanie.

- Techniki poprawy funkcji stawu rzepkowo-udowego.

- Ocena i leczenie łąkotek oraz stawów udowo-piszczelowych. Stawy piszczelowo-strzałkowe górne / dolne.

 

  • Kostka i stopa:

- Globalny ogląd stopy i kostki

- Specyficzne mobilizacje

 

Kończyna górna:

 

  • Obręcz barkowa: Kompleks stawu barkowego

Stawy ramienny, barkowo-obojczykowy, mostkowo-obojczykowy i łopatkowo-żebrowy

- Fizjologia i identyfikacja zakresów lokalnych

- Analiza kinematyczna

- Techniki wypośrodkowywania

- Techniki dekoaptacji

 

  • Łokieć:

- Fizjologia i kinematyka

- Ocena lateralizacji i dysfunkcji kości promieniowej i łokciowej

- Metody mobilizowania dysfunkcji

 

 

  • Nadgarstek i dłoń:

- Globalne oględziny

- Specyficzne mobilizacje

 

Mięśniowo-powięziowy punkt widzenia a techniki tkanek miękkich:

Odpowiednia ilość czasu zostanie przeznaczona na ćwiczenia rytmicznych technik osteopatycznych we wszystkich obszarach ciała omawianych na kursie. Obejmie to techniki rozciągania wzdłużnego oraz w poprzek włókien, inhibicji oraz głębokiego rozcierania / tarcia, tam gdzie jest to stosowne.

 

Metody dydaktyczne:

Wykłady, pokazy i praktyczne ćwiczenia w parach. Praktyka indywidualna przy stołach dla zapewnienia dalszej pomocy i wskazówek.

 

Godzinowy plan kursu (obydwa moduły):

  • I dzień: 9.00-17.00
  • II dzień: 9.00-17.00
  • III dzień: 9.00-17.00
Szkolenie adresowane jest dla osteopatów, fizjoterapeutów, terapeutów manualnych i lekarzy
Kurs będzie prowadzony w języku francuskim z konsekutywnym tłumaczeniem na język polski.

Instruktor:

Mario Luis González Díaz DO

Od 2009 roku jest dyrektorem Master of Belgian-Spanish Osteopathy Training – FBEO-UFV.

czytaj więcej

Cena

3200zł
cena za całość szkolenia

Terminy:

XIII edycja:

  • I moduł: 17-19.10.2022
  • II moduł: 5-7.12.2022

Miejsce

FizjoSystem-Szkolenia

ul. Wita Stwosza 32/1

02-661, Warszawa