Kurs łączy aktualną wiedzę z zakresu neurofizjologii obwodowego układu nerwowego z praktycznym zastosowaniem technik neurodynamicznych w terapii manualnej. Szkolenie koncentruje się na diagnostyce, różnicowaniu i terapii dolegliwości o podłożu neuro-mięśniowo-szkieletowym.
13–14.06.2026r.
Zarówno układ nerwowy, jak i nerwy obwodowe są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, a właściwa transmisja impulsów nerwowych jest niezbędna do zachowania homeostazy. W neurodynamice fundamentalnym pojęciem jest ciągłość pomiędzy ośrodkowym, obwodowym i autonomicznym układem nerwowym.
Układ nerwowy odpowiada nie tylko za przewodnictwo czuciowe i sterowanie ruchem, ale również za istotne procesy, takie jak trofika tkanek.
Aby nerwy mogły funkcjonować prawidłowo, muszą zachowywać odpowiednią ruchomość względem tkanek sąsiadujących i struktur stawowych, a także posiadać prawidłowe zaopatrzenie naczyniowe i limfatyczne.
Podczas codziennej aktywności, sportu oraz pracy zawodowej nerwy poddawane są siłom trakcyjnym, kompresyjnym oraz mikro- i makrourazom, które mogą prowadzić do ich uszkodzenia. Ponadto dysfunkcje stawowe, mięśniowo-powięziowe, krwiaki czy blizny mogą zaburzać prawidłowe funkcjonowanie struktur nerwowych.
Zmiany te mogą powodować objawy miejscowe lub rzutowane oraz pozostawać w związku z dolegliwościami narządu ruchu, takimi jak rwa kulszowa, bóle szyi, bóle lędźwiowo-miedniczne czy tendinopatie.
Z tego względu kluczowe jest, aby terapeuta manualny potrafił przeprowadzić rzetelną ocenę kliniczną stanu zdrowia oraz ruchomości nerwów. W trakcie kursu uczestnicy poznają obiektywny system oceny klinicznej oraz zdobędą narzędzia manualne umożliwiające terapię nerwów za pomocą technik neurodynamicznych, a także leczenie tkanek stanowiących interfejsy układu nerwowego. Pozwoli to na prowadzenie terapii przyczynowej i uzyskanie lepszych efektów klinicznych.
Cele ogólne:
Zrozumienie anatomii, histologii i neurofizjologii obwodowego układu nerwowego.
Rozwinięcie metodologii diagnostycznej i rozumowania klinicznego umożliwiającego identyfikację kluczowych obszarów dysfunkcji w obrębie obwodowego układu nerwowego oraz tkanek powiązanych.
Zastosowanie specyficznej terapii neurodynamicznej zintegrowanej z leczeniem interfejsów mechanicznych i tkanek unerwionych.
Cele szczegółowe:
Rozwój umiejętności manualnych w zakresie wykrywania zaburzeń ruchomości i mechanosensytywności nerwów.
Doskonalenie interpretacji danych z wywiadu i badania klinicznego z uwzględnieniem układu nerwowego.
Poszerzenie repertuaru technik manualnych o neurodynamikę oraz terapię tkanek powiązanych.
Zrozumieć anatomię, histologię i neurofizjologię obwodowego układu nerwowego, ze szczególnym uwzględnieniem jego właściwości mechanicznych, transportu aksonalnego oraz procesów patofizjologicznych.
Ocenić ruchomość i mechanosensytywność nerwów obwodowych w relacji do tkanek sąsiadujących, stawów oraz interfejsów mechanicznych.
Przeprowadzić ukierunkowany wywiad i badanie kliniczne, uwzględniające komponent neurogenny w dolegliwościach układu mięśniowo-szkieletowego.
Różnicować dysfunkcje pochodzenia mięśniowo-szkieletowego i neurogennego, umożliwiając trafniejszą diagnozę kliniczną i terapię przyczynową.
Wykonywać testy neurodynamiczne nerwów kończyn górnych i dolnych oraz interpretować ich znaczenie w takich jednostkach klinicznych jak:
rwa kulszowa,
zespół cieśni nadgarstka,
tendinopatie,
parestezje,
ograniczenia ruchomości stawowej,
dysfunkcje kręgosłupa.
Stosować techniki neurodynamiczne (ślizgowe i napięciowe) w terapii nerwów obwodowych kończyn górnych i dolnych.
Zintegrować terapię nerwów z leczeniem tkanek unerwionych oraz interfejsów mechanicznych, wykorzystując techniki:
stawowe,
mięśniowe,
powięziowe,
mięśniowo-powięziowe.
Wykorzystywać zasady neurodynamiki w praktyce klinicznej, takie jak:
sekwencjonowanie ruchu,
różnicowanie strukturalne,
identyfikacja punktów napięcia,
kontrola komponentów sensytyzacji.
Rozszerzyć swój warsztat terapeuty manualnego, zwiększając skuteczność leczenia pacjentów z dolegliwościami o podłożu neuro-mięśniowo-szkieletowym.
Układ nerwowy odgrywa fundamentalną rolę w funkcjonowaniu układu mięśniowo-szkieletowego, a oba systemy są ze sobą ściśle powiązane. Wiele patologii manifestuje się objawami mięśniowo-szkieletowymi, mimo istotnego komponentu neurogennego — podczas kursu nauczysz się je identyfikować i skutecznie leczyć.
Kurs oferuje oparty na dowodach naukowych system wywiadu, badania palpacyjnego i dynamicznego obwodowego układu nerwowego, umożliwiający obiektywną ocenę jego dysfunkcji i poprawę diagnostyki klinicznej.
Rozszerzysz swój warsztat terapeutyczny o techniki mobilizacji neuro-oponowej oraz terapię tkanek powiązanych, co przełoży się na lepsze efekty leczenia pacjentów.
Ocena ruchomości i sensytywności nerwów
Źródła neurogenne vs mięśniowo-szkieletowe
Techniki ślizgowe i napięciowe
Nerwy, interfejsy, tkanki
Neurodynamika stosowana: Integracja mobilizacji neuro-oponowej w terapii manualnej
Anatomia i fizjologia nerwu, właściwości mechaniczne, transport aksonalny, unerwienie, patofizjologia.
Neurofizjologia bólu.
Wskazania i przeciwwskazania do stosowania neurodynamiki.
Zasady manipulacji nerwów.
Anatomia palpacyjna:
Nerwy kończyny górnej (splot ramienny): promieniowy, łokciowy, pośrodkowy, pachowy.
Nerwy kończyny dolnej: kulszowy, piszczelowy, strzałkowy, łydkowy, podeszwowe; udowy, udowo-goleniowy (saphenus), skórny boczny uda, zasłonowy.
Wywiad kliniczny i badanie osteoartykularne.
Różnicowanie dysfunkcji pochodzenia mięśniowo-szkieletowego i neurogennego.
Testy neurodynamiczne nerwów i ich znaczenie kliniczne (zespół cieśni nadgarstka, rwa kulszowa, tendinopatie, przykurcze mięśniowe, parestezje, dysfunkcje kręgosłupa, ograniczenia ruchomości stawowej).
Leczenie komponenty neuralnej: techniki ślizgowe i napięciowe dla opisanych nerwów.
Zastosowanie zasad neurodynamiki w praktyce klinicznej: komponenty sensytyzacji, sekwencjonowanie ruchu, punkty napięcia, różnicowanie strukturalne, techniki ślizgowe i napięciowe.
Leczenie dysfunkcji interfejsów mechanicznych oraz tkanek unerwionych z wykorzystaniem technik stawowych, powięziowych, mięśniowych i mięśniowo-powięziowych.
Specjalizuje się w terapii regionu czaszkowo-szyjno-żuchwowego, integrując techniki osteopatyczne z wiedzą z zakresu biomechaniki i radiologii. Uczył na kursach i programach w Hiszpanii, Włoszech, Meksyku i Brazylii oraz prowadzi praktykę w Madrycie. Jego praca dydaktyczna obejmuje sekcje cadaverowe i zaawansowane szkolenia kliniczne.
Doświadczenie:
Specjalizacje:
Łączy praktykę kliniczną z działalnością edukacyjną i badawczą, przekazując uczestnikom kursów praktyczne umiejętności opierające się na analizie anatomicznej i obrazowej.
Ważne: Szkolenie przeznaczone jest fizjoterapeutów, terapeutów manualnych, osteopatów i studentów tych kierunków.
Pracujący z pacjentami z dolegliwościami układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego
Zainteresowani pogłębieniem diagnostyki i terapii neurodynamicznej.
Chcący rozszerzyć warsztat o mobilizację nerwów obwodowych.
Kurs łączy aktualną wiedzę z zakresu anatomii, histologii i neurofizjologii obwodowego układu nerwowego z praktycznym zastosowaniem technik neurodynamicznych w pracy klinicznej.
Podczas szkolenia uczestnicy poznają mechaniczne i fizjologiczne właściwości nerwów, zasady ich odżywienia, przewodnictwa oraz mechanosensytywności, a także wpływ przeciążeń, kompresji, urazów i dysfunkcji tkanek otaczających na funkcję struktur nerwowych. Szczególny nacisk położony jest na zrozumienie ciągłości pomiędzy ośrodkowym, obwodowym i autonomicznym układem nerwowym oraz ich znaczenia w generowaniu objawów bólowych i zaburzeń funkcjonalnych.
Szkolenie obejmuje naukę obiektywnej diagnostyki neurodynamicznej, w tym prowadzenia ukierunkowanego wywiadu, badania osteoartykularnego oraz testów neurodynamicznych nerwów kończyn górnych i dolnych. Uczestnicy uczą się różnicowania dolegliwości o podłożu mięśniowo-szkieletowym i neurogennym, co pozwala na trafniejszą interpretację objawów takich jak rwa kulszowa, zespoły uciskowe, tendinopatie, parestezje, ograniczenia ruchomości czy przewlekłe bóle kręgosłupa.
Istotnym elementem kursu jest część praktyczna, w której uczestnicy zdobywają umiejętność palpacyjnej identyfikacji nerwów oraz stosowania technik neurodynamicznych, w tym technik ślizgowych i napięciowych. Terapia nerwów integrowana jest z leczeniem tkanek otaczających, takich jak stawy, mięśnie, powięź i tkanki mięśniowo-powięziowe, co umożliwia prowadzenie terapii przyczynowej, a nie wyłącznie objawowej. Omawiane są również kluczowe zasady pracy neurodynamicznej, takie jak sekwencjonowanie ruchu, różnicowanie strukturalne, identyfikacja punktów napięcia oraz kontrola komponentów sensytyzacji.
Po ukończeniu szkolenia uczestnik posiada ugruntowaną wiedzę oraz praktyczne umiejętności pozwalające na świadome włączenie neurodynamiki do codziennej praktyki klinicznej. Kurs znacząco poszerza warsztat terapeuty manualnego, poprawia jakość rozumowania klinicznego oraz przekłada się na większą skuteczność terapii pacjentów z dolegliwościami o złożonym, neuro-mięśniowo-szkieletowym podłożu.
Najlepszym potwierdzeniem jakości naszych szkoleń są opinie uczestników. Przez lata zaufało nam tysiące fizjoterapeutów i osteopatów, którzy cenią profesjonalizm instruktorów oraz praktyczne podejście do nauczania.
Ocena: 4,9 / 5
(29 opinii)
Ocena: 96% osób poleca (38 opinii)
Wypełnij formularz, aby zarezerwować miejsce na najbliższy termin szkolenia. Liczba miejsc jest ograniczona ze względu na intensywny charakter praktycznej części kursu.
